Бидний санал Улаанбаатар хотын Захирагчийг нийслэлийн иргэд шууд, чөлөөт, шударга сонгуулиар сонгодог тогтолцоонд шилжүүлэх тухай хуулийн төслийг санаачилж, Улсын Их Хуралд хэлэлцүүлэхийг дэмжиж байна. Дэлхийн олон улс орны олон зуун хотууд тэр дундаа АРДЧИЛСАН засаглалтай улс бүр ХОТЫН ДАРГАА СОНГУУЛИАР СОНГОЖ хариуцлага, үр дүн, мөрийн хөтөлбөр нэхэж чадаж байна.
Монгол Улсын Үндсэн хуулийн Нэгдүгээр зүйлийн 2-т “…тэгш байдал…” нь төрийн үйл ажиллагааны үндсэн зарчим болохыг; Арван дөрөвдүгээр зүйлийн 2-т “Хүнийг үндэс, угсаа, хэл, арьсны өнгө, нас, хүйс, нийгмийн гарал, байдал, хөрөнгө чинээ, эрхэлсэн ажил, албан тушаал, шашин шүтлэг, үзэл бодол, боловсролоор нь ялгаварлан гадуурхаж үл болно. Хүн бүр эрх зүйн этгээд байна.”, Арван зургаадугаар зүйлийн 7-д “Төрөөс бүх нийтийн ерөнхий боловсролыг төлбөргүй олгоно /үдийн хоол нь ерөнхий боловсрол олгох үйл ажиллагааны нэг бүрэлдэхүүн хэсэг юм/. Иргэд төрөөс тавих шаардлагад нийцсэн хувийн сургууль байгуулан ажиллуулж болно” гэж; мөн 11-д “Гэр бүл, эх нялхас, эх хүүхдийн ашиг сонирхлыг төр хамгаална” гэж тус тус хуульчилсан. Эдгээрийн дагуу сургуулийн өмчийн хэлбэрийг үл харгалзан ерөнхий боловсролын сургуулийн бүх сурагчийг Үдийн хоол хөтөлбөрт тэгш хамруулах эрх зүйн үндэслэл бүрэн бүрдэж буй тул энэхүү өргөдлийг Улсын Их Хуралд өргөн мэдүүлж байна.
ЭПИЛЕСПИГЭЭР ОНОШЛОГДОЖ 50 - 70%-ИАР ГРУПП ТОГТООЛГОСОН ХҮНИЙГ 1 ЖИЛЭЭР БУС ХАМГИЙН БАГАДАА 3 ЖИЛ ТҮҮНЭЭС ДЭЭШ ЖИЛЭЭР СУНГУУЛДАГ БОЛОХ
Энэхүү өргөдлөөр согтууруулах ундаа хэрэглэх хууль ёсны насыг 21-ээс 18 болгон өөрчилж, хууль ёсны насанд хүрэлттэй нийцүүлэхийг хүсэж байна. Монгол Улсад 18 нас хүрсэн иргэн нь сонгууль өгөх, хөдөлмөр эрхлэх, гэрээ байгуулах, цэргийн алба хаахын зэрэгцээ татвар төлөх хууль зүйн үүрэг хүлээдэг. Гэтэл согтууруулах ундаа хэрэглэх насыг үүнээс өндөр тогтоосон нь эрх, үүргийн логик уялдааг алдагдуулж байна. Иймд иргэний эрх, үүргийн тэнцвэр, хууль тогтоомжийн уялдаа холбоо, шударга байдлыг хангах зорилгоор согтууруулах ундаа хэрэглэх насыг 18 насанд тогтоох нь зүйтэй гэж үзэж байна.
Одоогийн зах зээл, өгч байгаа мөнгөн тэтгэмжийн харьцаа хамаарал огт нийцдэггүй. Бодит байдал дээр сүү, живх хоёр авч хүрдэггүй.
Монгол Улсад аутизмтай хүүхэд болон насанд хүрэгчдийн эрх, хэрэгцээг тусгайлан зохицуулсан хууль одоогоор байхгүй байна. Үүний улмаас аутизмтай иргэд эрүүл мэнд, боловсрол, нийгмийн хамгаалал, ажил эрхлэлт болон насанд хүрэх шилжилтийн үед бодлогын орхигдолд өртөх, төрийн байгууллагуудын уялдаа сул байх нөхцөл байдал түгээмэл байна. Олон улсад, тухайлбал Их Британи, Хойд Ирланд зэрэг улс аутизмтай иргэдийн тухай тусгай хууль баталж, төрийн үүрэг, хариуцлагыг тодорхой болгосноор аутизмтай иргэдийн амьдралын чанар, нийгмийн оролцоог бодитоор сайжруулсан сайн туршлага бий. Иймд Монгол Улсад аутизмтай хүүхэд болон насанд хүрэгчдийг хамарсан, салбар хоорондын уялдааг хангасан, хүүхдээс насанд хүрэгч рүү шилжих дэмжлэгийг баталгаажуулсан “Аутизмтай иргэдийн тухай тусгай хууль” санаачлан боловсруулах шаардлагатай гэж үзэж байна.
